Last Comment
dio 00:12
Την είχα δει σαν φοιτητής σε ένα από τα πιο gothic μέρη της Ευρώπης, το Εδιμβούργο. Την είχα απολαύσει. Τα vampires δεν έπασχαν ακόμα από τη νόσο του Τwilight, η σκοτεινή γοητευτική και συνάμα αρρωστημένη κρύα κυνική φύση τους ήταν παρούσα. Η Ακάσα, η προαιώνια μητέρα τους, ποπ idol της εποχής, νεκρή λίγο πριν κυκλοφορήσει η ταινία σε αεροπορικό δυστύχημα. Ο πρωταγωνιστής, Στιούαρτ Τάουνσεντ καταπληκτικός, όπως έπρεπε, πραγματικά ξενέρωσα πολύ που τελικά δεν ενσάρκωσε τελικά τον Έλρικ του Μελνιμπονέ, όπως έλεγαν ότι σχεδιαζόταν. Θα του πήγαινε πολύ. Και για το τέλος αφήνω την μουσική. Manson, Disturbed, Korn σε εξαιρετικές goth/ metal δημιουργίες και ένα τραγούδι που όσες φορές και να το ακούσω δεν χορταίνω, (Forsaken- Τίτλοι τέλους). Πρόκειται στην ουσία για το μέλλον της ταινίας Συνέντευξη με ένα Βρικόλακα. Ξαναβλέποντάς την τώρα, προσέχω πόσο αστείο είναι να ξυπνά η βασίλισσα των καταραμένων από ένα σόλο, προσέχω κάποια ερασιτεχνικά σεναριακά λάθη και μερικούς παιδικούς διαλόγους και άλλα πολλά, φτωχή πλοκή κτλ. Τα βάζω στην άκρη και γεύομαι την πιο μεταλλική ποζεράδικη ταινία με βρικόλακες που έχει δημιουργηθεί.
kezia 19:15
Tην είδα στο σινεμά και κατά τη γνώμη όλων μας που την παρακολουθήσαμε εκεί είναι προφανέστατα αμερικανική προπαγάνδα - φαινομενικά θίγει ζητήματα ιδιωτικότητας, πλουτισμού κάποιων και ελέγχου των μελών των κοινωνιών μέσω των σόσιαλ μίντια, και της επικινδυνότητας της συγκέντρωσης στοιχείων και έκθεσης του καθενός μέσω μίας τεράστιας βάσης δεδομένων υποτιθέμενα προσβάσιμη από όλους .... Αντιπαθώ τον Τομ Χανκς και σε αυτή την ταινία τον βρήκα πολύ ταιριαστό στο ρόλο του γλοιώδους, χειριστικού υποκειμένου, όπως ακριβώς και παρουσιαζόταν. Η ταινία δεν είναι τόσο βαρετή ή κακοφτιαγμένη που να δικαιολογεί τη βαθμολογία, εκτός αν το κοινό αντιλήφθηκε το σκοπό της. Η ατμόσφαιρα που επικρατεί στο κάμπους της εταιρίας παραπέμπει πετυχημένα σε αίρεση, με τους ανθρώπους να λειτουργούν σα ζόμπι ακολουθώντας φανατικά τον αρχηγό τους. Η ταινία φαίνεται να απευθύνεται σε ένα ευρύ κοινό που έχει αρχίσει να δείχνει σκεπτικισμό ως προς τα σόσιαλ μίντια, συμφωνώντας φαινομενικά ως προς τους κινδύνους τους εκ πρώτης αλλά καταλήγοντας να ανατρέπει την αρχική ιδέα, υποστηρζίοντας και πάλι τον περιορισμό της ελευθερίας και τον έλεγχο ανά πάσα στιγμή, με ένα τέχνασμα ... Η επιλογή του θύματος είναι κατά τη γνώμη μου άστοχη (θα μπορούσαν να είχαν επιλέξει ένα άλλο επάγγελμα και άλλη πρόφαση της 'καταδίωξής' του, γτ ως έχει είναι φυσικό κάποιος να μην ταυτιστεί μαζί του, όπως επιδιώκει η ταινία). Ενδιαφέρουσα να τη δει κανείς για να έχει μία ιδέα πώς βήμα βήμα επιχειρείται να αποδομηθεί η απαίτηση για ελευθερία μέσα από τον κινηματογράφο, όταν αυτός χρησιμοποιείται με απώτερες βλέψεις.
Y.Γ. Δε νομίζω ότι η Μέι ερωτεύτηκε το συνάδελφό της όπως λέει στην περιγραφή.
Walt Disney
El Cid The Legend (2003)
Ο Βασιλιάς των Λιονταριών - The Lion King (1994)
Franklin and the Green Knight (2000)
Playmobil: The Secret of Pirate Island / Playmobil: Το Μυστικό του Νησιού των Πειρατών (2009
Σας προτείνουμε
Spy Time (2015)
The Normal Heart (2014)
The Hangover (2009)
Δεσμώτης του Ιλίγγου / Vertigo (1958)
Chat Box