Last Comment
loop 18:09
Αγαπώ γαλλικό κινηματογράφο. Η ταινία είναι σαδιστική με άρρωστη ατμόσφαιρα που σε στοιχειώνει και με ιδεολογικό υπόβαθρο. Είναι ίσως η πιο βίαιη και οπτικά ρεαλιστική ταινία τρόμου που έχω δει. Αυτά που συμβαίνουν στον κεντρικό χαρακτήρα είναι πολύ εξωφρενικά και η αδικία, με τον θυμό, τον τρόμο, την αδυναμία αντίδρασης και το ψαλίδισμα κάθε ελπίδας να πάει κάτι καλά φτιάχνουν ένα εκρηκτικό μίγμα. Στην ταινία παίζει πολύ η ψυχολογική πίεση και ο ρεαλισμός και έτσι αυτή η δυσφορία που ένιωθα εντάθηκε σε απίστευτο βαθμό. Ευτυχώς που σε κάποιο σημείο της ταινίας κάπως ηρεμούν τα πράγματα και πήρα μια ανάσα γιατί με είχε πιάσει ένας κόμπος στο στομάχι. Ναι δεν θα άντεχα άλλο αυτή τη συνεχή πίεση. Κάτι ακόμα που θα ήθελα να πω είναι πως η ταινία ξεκινά πάρα πολύ καλά και κάπου στη μέση παίρνει μια άλλη τροπή. Σε όλη τη διάρκειά της είναι συγκλονιστική, βίαιη και ωμή γι'αυτό όσοι δεν έχετε γερό στομάχι καλύτερα να την αποφύγετε (ίσως αν είστε και νηστικοί ακόμα καλύτερα biggrin ). Έχει επίσης και πολύ καλές ερμηνείες. Δείτε την...όσοι αντέχετε... biggrin .
loop 14:33
crazy
kezia 14:10
Μπορεί να χαρακτηριστεί και ως μαύρη κωμωδία, ή να λειτουργήσει και ως παραβολή διαχρονική και διατοπική χωρίς όμως το ηθικοπλαστικό δίδαγμα. Ο μικρόκοσμος ενός σχολείου αντικατοπτρίζει μία ολόκληρη κοινωνία. Κυρίαρχα ζητήματα η κατάχρηση της εξουσίας, η επιβολή της αυθεντίας, τα μικροπολιτικά συμφέροντα, και η αντιμετώπιση όλων αυτών από όσους επηρεάζουν. Οι ερμηνείες είναι φυσικότατες, και παρότι δε συμβαίνουν συνταρακτικά γεγονότα, ο τρόπος παρουσίασης είναι τόσο γλαφυρός και ζωντανός σε όλη τη διάρκεια της ταινίας που σε απορροφά. Οι διάλογοι που λειτουργούν συνδετικά στην αφήγηση, στην εναλλαγή παρελθόντος - παρόντος,  αρχίζουν λίγο αμήχανα, αλλά σε όλα τα υπόλοιπα σημεία είναι άψογοι. Επίσης μου φάνηκε να έρχεται σε αντίθεση με το ρεαλισμό της ταινίας η τελική λύση, σαν επιβεβλημένη νότα αισιοδοξίας, όμως η τελευταία σκηνή, με την κατάσταση να συνεχίζεται ως είχε χρόνια μετά, επαναφέρει την πραγματικότητα με τα αληθινά της χρώματα. Αν και σχεδόν ανάλαφρη σε στυλ, υπόγεια καταφέρνει να σε κάνει να νιώσεις πολλά και να σκεφτείς ακόμα περισσότερα.
kezia 13:47
Περίμενα περισσότερα. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα gialli, αλλά δε μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε. Οπωσδήποτε το είδος αυτό εμπεριέχει μυστήριο αλλά εδώ έχουμε περισσότερο το στοιχείο της αστυνομικής ταινίας (αυτό βέβαια εμένα μου άρεσε). Οι φρικιαστικοί φόνοι θα μπορούσαν να παρουσιάζονται με περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά σοφά ο σκηνοθέτης επιλέγει να τις αφήσει στη φαντασία του θεατή. Η μουσική είναι πολύ καλή, πράγμα αναμενόμενο από τον σπουδαίο Μορικόνε. Φυσικά έχουμε πολύ γυμνό και έμφαση στο ερωτικό-σεξουαλικό στοιχείο. Προσωπικά μου άρεσαν τα πλάνα των κοριτσιών με τα μακριά πόδια και τα λυτά μαλλιά αν και είναι κάτι συνηθισμένο σε ταινίες του είδους. Η ταινία προσεγγίζει ένα θέμα πολύ περίπλοκο και βαρυσήμαντο, τόσο κοινωνικά (ακόμα) όσο και προσωπικά, κι εκεί έχουμε κατά τη γνώμη μου την πιο έντονη σκηνή στην ταινία, που έξυπνα και αποτελεσματικά είναι γυρισμένη σε ασπρο-μαύρο. Παρ' όλ' αυτά, δε μου άρεσε ο πρωταγωνιστής, δε μου δημιούργησε αγωνία η ταινία ούτε ένιωσα κάποια ένταση. Δημιουργείται μια καλή ατμόσφαιρα στην αρχή αλλά μετά την 'έχασα'. Μπορεί να ήταν η διάθεση της στιγμής βέβαια. Προτείνεται οπωσδήποτε ανεπιφύλακτα στους λάτρεις του είδους.
Walt Disney
Wolf Children (Ookami kodomo no Ame to Yuki) (2012)
Iblard jikan (2007)
Αεροπλάνα - Planes (2013)
Το βιβλίο της ζούγκλας: Η ιστορία του Μόγλη / The Jungle Book: Mowgli's Story (1998)
Σας προτείνουμε
Priest (2011)
Batman vs. Robin (2015)
The Sting (1973)
Οι Σημαίες των Προγόνων μας / Flags of Our Fathers (2006)
Chat Box